ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΙΝΛΕΥ 1799 -1875
ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΣ ΤΟΥ 1821

Ο ΚΛΗΡΟΣ

...Από την εποχή που ο Σουλτάνος Μωάμεθ Β' αναδιοργάνωσε υπό τον Πατριάρχη Γεννάδιο, την Ελληνική Εκκλησία, οι Έλληνες επίσκοποι, ενεργούσαν στις επαρχίες τους σαν ένα είδος Οθωμανών τοποτηρητών στους ορθόδοξους πληθυσμούς. Τα εκκλησιαστικά αξιώματα στην ορθόδοξη εκκλησία καταλαμβάνονταν συχνότερα με τη δωροδοκία ενός Βεζύρη , παρά χάρη στις θεολογικές γνώσεις, ή τη χριστιανική οσιότητα. Κάθε επαρχία ήτανε βαρυμένη από χρέος σαν συνέπεια της σιμωνίας* που επικρατούσε. Ο πιο παρατηρητικός περιηγητής που επισκέφτηκε την Ελλάδα πριν από την επανάσταση, γράφει πως κοινό ήταν το αίσθημα που επικρατούσε στους λαϊκούς, ότι οι επίσκοποι υπήρξαν μια από τις κύριες αιτίες του παρόντος ξεπεσμού του Ελληνικού Έθνους. Ούτε έτρεφαν οι Έλληνες γενικά καμιά εκτίμηση στον ανώτατο κλήρο τους ή στους μοναχούς, από τους οποίους και αναδεικνύονταν και οι ιεράρχες. Και στο σύνολό του το Ελληνικό Έθνος φαίνεται να έκανε περισσότερα για να υποστηρίξει την πατριαρχική και συνοδική εκκλησία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, απ’ ότι ο εκκλησιαστικός αυτός οργανισμός έκανε για να προστατέψει και βελτιώσει το Ελληνικό Έθνος.

*{Σιμωνία, η επί πληρωμή του κληρικού τέλεση μυστηρίου. Πράξη απαγορευμένη από τους θείους κανόνες. Μεταφορικά σημαίνει την αγοροπωλησία στα εκκλησιαστικά αξιώματα}.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ